ป้ายรถเมล์​ ตรงข้าม​โรงเรียน​เพาะช่าง

"ก่อเกิด​ ภพชาติ​ ไม่ถ้วน

ล้วนมี​ ความหมาย​ ลิขิต​

สัญญา​ จำได้​ หมายคิด

ชีวิต​ ต้องพบ​ เจอะเจอ

บางคน​ พบเพียง​ เห็นหลัง

บางอย่าง​ บอกว่า​ เป็นเธอ

คนที่​  ระลึก​ เสมอ

ละเมอ​ ถึง​เธอ​ ไม่คลาย

ถูกใจ​ แม้เพียง​ แรกพบ

เหมือน​คบ​ กันมา​ นานหลาย

อยาก​อยู่​ คู่เธอ​ มิคลาย​

เคียง​กาย​ เชยชิด​ นิรันดร์​

ภพชาติ​ มิอาจ​ ตัดขาด

ฝันวาด​ เรื่องราว​ สุขสันต์

ความจริง​ คงไม่​ มีวัน

ที่ฝัน​ เกินจิน-ตนา

สัญญา​ ที่ยัง​ จำได้

อยากให้​ สมปรา-ถนา

อาจได้​ ทุก​ข์กลับ​ คืนมา

ยิ่ง​พา​ ใจเศร้า​ จำทน

ความคิด​ นำพา​ มิจบ

อยากพบ​ พ้นทาง​ สับสน

อยาก​พบ​ ความจริง​ ตัวตน

อยากจน​ ไม่อยาก​ ต่อไป

ที่เขียน​ แต่งคำ​ นำพา

สัญญา​ ความจำ​ ต้องใช้

เลือก​คำ​ คล้องจอง​ กัน​ไป​

นึกให้​ ความ​หมาย​ เข้ากัน

จริงๆ​ แล้วมัน​ ไม่จริง

ไร้สิ่ง​ ทุก​ข์เศร้า​ โศกศัลย์

ไร้สุข​ ไร้ทุกข์​ นิรันดร์​

รู้​พลัน​ เกิดดับ​ ทันใด​

ขอจบ​ เรื่องเล่า​ ครั้ง​นี้

เหมือน​มี​ ไม่มี​ อะไร

ก็งง​ งงงง​ กันไป

เอะใจ​ เมื่อไร​ หายงง"

ดอกไม้ริมถนนตะนาว​ บางลำพู​

"ดอกไม้สวย​ ตั้งอยู่​ ริมถนน

ฉันไดัยล​ เมื่อเดิน​ผ่าน​ บาทวิถี​

เจ้าของร้าน จัดวาง​ ช่างเข้าที

รู้สึกดี​ ยามผ่านไป​ ใจภิรมย์" 

หน้า​ต่าง​ หรือไม่ต่าง

"นอกหน้าต่าง​ มองไป​ เห็นหน้าต่าง

ดู​แตกต่าง​ ใช่เพราะ​ชื่อ​ ต่างกันหนอ

ชื่อเหมือน​กัน​ หรือต่างกัน​ ไม่รั้งรอ

คิดติดต่อ​ ก่อเรื่อง​ ในทันใด

คำว่าใช่​ แป​ลว่าไม่​ ใช้กันอยู่

คิดๆดู​ ดำกับขาว​ ต่างกันไหม

จะให้เหมือน​ จะให้ต่าง​ สร้างเรื่องไป

เหนื่อย​เมื่อไร​ เปลี่ยน​เรื่อง​คิด​ จิต​จำจร"

ณ​ หอสมุด​เมือง​กรุงเทพ​มหานคร​ ถ.ตะนาว

"ก้าว​ขึ้น​มา​ ชั้น​สอง​ มองเบื้องล่าง

บันไดว่าง​ แตกต่าง​ ความต่ำสูง

เห็นสูง​ต่ำ​ รู้เองได้​ ไร้ชักจูง​

ขึ้น​ไปสูง​ ลงมาต่ำ​ จำขึ้นใจ

แต่ภาพถ่าย​ ที่​มอง​เห็น​ อยู่​ตอนนี้​

มันไม่มี​ สูงต่ำ​ เป็น​ไฉน​

มันแบนราบ​ เป็น​ระนาบ​ ราบเรียบ​ไป

มองยังไง​ ก็เห็น​ เป็นขาวดำ

ว่าอย่างไร​ ก็ว่า​ กันไปเถิด

เรื่องราว​เกิด มันไม่จบ  ดูน่าขำ

อธิบาย​ สิ่งรับรู้​ ด้วย​ความจำ

จบลำนำ​ ทำไม่รู้​ แต่รู้เอย"

ท่าดินแดง​ วันเมฆมาก

"ท่าดินแดง​ วันนี้​ มีเมฆมาก

เรือข้ามฝาก​ เทียบฝั่ง​ ไม่นานหนา

พาคนข้าม​ อีกฝั่ง​ เจ้าพระยา​

ล่อง​นำพา​ ถึง​ฝั่ง​ ราชวงศ์

เก็บภาพถ่าย​ เอามาฝาก​ ให้พินิจ​

ให้ได้พิศ พิจารณา​ ตามประสงค์​

เห็น​สิ่งใด​ คิดไป​ ใจจำนงค์

ไม่มึนงง​ คงรู้คิด​ แค่​นั้นพอ

ภาพที่ถ่าย​ เก็บแสงเงา​ บนความว่าง

ไล่​โทนบ้าง​ พาให้เป็น​ เรื่อง​ราวหนอ

พื้นที่​ว่าง​ เว้นไว้​ ได้เพียงพอ

ไม่ว่างขอ​ เก็บไว้​ ได้สมดุล

ถ้าว่างหมด ก็คง  หมดเรื่อง​เล่า​

เหมือนมันเบา​ หมดที่หมาย​ ไร้เหตุผล​

ตราบยังอยู่​ มีใจกาย​ เป็นตัวตน

คงระคน​ ว่างไม่ว่าง​ ตามครรลอง"

เบื้องหลัง​

"คนซื้อ​ข้าว​ มันไก่​ อยู่​หน้า​บ้าน

คนในร้าน​ กำลังเตรียม​ ข้าว​มัน​ไก่​

คนถ่ายรูป​ คือฉันอยู่​ ตรงนี้ไง

แล้วมันคือ​  ตรงไหน​ ใคร​บอกที่

เอาอดีต​ อนาคต​ ปัจจุบัน​

บอกว่าฉัน​ อยู่​ตรงนั้น​ อยู่​ตรงนี้

ตอบกี่ครั้ง​ ก็ไม่​ตรง​ กันสักที​

หรือไม่มี​ ฉันให้หมาย​ ได้เจาะจง

เบื้องหลัง​ภาพ​ สมมุติ​ เป็นคนถ่าย

ท่าจะทาย​ คนดูภาพ​ คือเบื้องหน้า

อยู่ตรงกลาง​ คือรูปถ่าย​ พิจารณา​

สมมุติ​มา​ สร้างเรื่อง​เล่า​ เข้า​ใจกัน

ใช้สมมุติ​ สื่อสาร​ และเล่าเรื่อง​

แต่ไม่เชื่อง​ ติดสมมุติ​ สุดขบขัน

ใช้จบแล้ว​ มันก็จบ​ หมดเรืองพลัน

ไม่ขยัน​ สานต่อ​ รู้แล้วพอ"

" 

Central Pinklao in black and white

"sony xperia xz1. (one) 

โทรศัพท์​ ที่ฉัน​ บันทึก​ภาพ

รู้​ซึมทราบ​ เพราะ​ใช้งาน​ มานานโข

ทั้งภาพนิ่ง​ ภาพเคลื่อนไหว​ และใช้โทร

อาจไม่โก้​ ใช้ฮัลโหล​ มาหลายปี

ภาพขาวดำ​ ตั้งใจถ่าย​ ที่เซ็นทรัล​

ให้ดูกัน​ เข้าใจง่าย​ กว่า​ภาพสี

เห็น​เกิดดับ​ รู้กัน​ ในทันที

เข้าใจดี​ แล้วจบ​ บทนิยาม"

บนรถสาย​ 57

"ได้จังหวะ​ แสงเงา​ ตกกระทบ

ไม่อาจพบ​ ภาพซ้ำสอง​ ให้มองเห็น​

ถ่ายภาพ​ไว้​ ไม่คาดหวัง​ เกินที่เป็น

แสงร้อนเย็น​ สอดประสาน​ สำราญ​ใจ

บางคนว่า  มีอะไร​ ให้น่าสน

แต่บางคน​ ได้ดลใจ​ ให้ความหมาย

สนไม่สน​ แต่​ละ​คน​ คิดในใจ

จะอย่างไร​ รู้​ว่าคิด​ จิต​จำเริญ" 

รถสาย​57

"จุดหมาย​ปลายทาง​ เป็นสิ่งคาดฝัน

ระหว่าง​ทางนั้น​ ผ่านฝันมากมาย

ฝันหวาน​แสนสุข​ หรือทุกข์​ฝันร้าย

กาลผ่านเคลื่อนย้าย​ กลับกลาย​ดังเดิม

---

แต่เดิมแต่เริ่ม​ ทุกเรื่องจากศูนย์

ปรุงแต่ง​เพิ่มพูน​ ตามเหตุปัจจัย​

ความคิด​ไม่หยุด ล้วนทุก​คนไป

สร้าง​ฝันน้อยใหญ่​ ใฝ่ฟ้าคว้า​ดาว​

---

ไม่ผิด​ไม่ถูก​ ไม่ชั่วไม่ดี

ตราบที่​ชีวี​ มีทางให้ไป

จะคิดจะฝัน​ เฉิดฉันวิไล

อย่างเหินห่าง​ไกล​ ใฝ่หาทางธรรม"

ภาพ​ถ่ายผ่านกระจก

"ถ่ายภาพ​ผ่าน​ กระจกใส​ เห็น​วิวสวน

คิดใคร่​ครวญ​ ชวนฉงน​ สุดสงสัย

กระจกดัง​ เป็นความว่าง​ มองผ่านไป

สวนสดใส​ งามร่มไม้​ ได้ภิรมย์"

ถ่าย​จาก​ ร้านค้าในสถาบัน​จิตเวชศาสตร์​สมเด็จ​เจ้าพระยา​

ร้านอาหาร​ริมถนนลาดหญ้า​

"ระหว่าง​ นั่งคอย​ อาหาร

คิดอ่าน​ เขียน​กลอน​ ตอนหิว

พ่อครัว​ รีบเร่ง​ ไม่ชิว

ลูกค้า​ เข้า​คิว​ รอคอย"

แสงฟุ้ง

"ถ่าย​ที่​ ในร้าน​ ข้าวมันไก่

อยู่ใกล้​ วงเวียน​ พระเจ้า​ตาก

โอชิน​ ชื่อร้าน​ หาไม่ยาก

ห่างจาก  ปากซอย​ แค่หน่อยเดียว

ถ่ายที่​ ถนนลาดหญ้า​ ใกล้วงเวียน​ใหญ่​

ออกบิน

"ภาพนิ่ง​จริงแล้วนิ่งหรือ

นิ่งคือไม่มีเคลื่อนไหว​

ตาดูไม่เห็น​แกว่ง​ไกว​

แต่ใจคงไหวทุกครา" 

ถ่าย​ที่​ ท่าน้ำราชวงศ์​