21 กันยายน 2565

แมวนอน

" แมวตัวหนึ่ง​ นอน​อยู่​ ที่หน้า​บ้าน
ย่านคลองสาน​ คนเดินผ่าน​ มันไม่สน
เราหยิบ​กล้อง​ ถ่ายภาพ​ไว้​ ในบัดดล
ไม่สนคน​ ไม่สนใคร​ ไม่แหงนแล

ได้เอะใจ​ หรือแมวแนะ​ แนวธรรมะ
รู้​เลิกละ​  หลงไหล​ ในกระแส
มีทุกสิ่ง​ มีของฉัน​ ให้ดูแล
มีแน่ๆ​ ก็เห็น​อยู่​ เต็ม​ลูกตา​

มีไม่มี​ แมวมัน​  ก็​ไม่สน
เหมือน​ตัวคน​ ไม่ปรากฏ​ ให้ค้นหา
ดั่ง​ของว่าง​ ไร้ความหมาย​ ไขปัญญา
พรรณนา​ หากมาก​ไป​ ไกลทางธรรม​"

20 กันยายน 2565

ท่อระบายน้ำ​หน้า​โรงเรียน​สวนกุหลาบ​

 " ฉันเป็น​ท่อ​ ระบาย​น้ำ​ อยากเล่าเรื่อง
อยู่​ในเมือง​ ศิวิไลซ์​ ไฉไล​หนา
ฉันอิ่มเอม​ กับทุกสิ่ง​ ทิ้ง​ลงมา
สิ่งนานา​ จากทุกบ้าน​ และร้านรวง

 ฉันเป็น​ท่อ​ ระบาย​น้ำ​ อยากเล่าเรื่อง
ไม่นานเนื่อง​ ท่ออุดตัน​ พลันสยอง
ฝนตกหนัก​ น้ำท่วม​ใหญ่​ ไม่อยากมอง
แม้มีคลอง​ น้ำไม่ไหล​ ระยายทัน

ถ้า​จะ​เปรียบ​ เส้นเลือด​ ที่อุดตัน​
โรคความดัน รุมเร้า​ ไม่​น่าขัน
อาจตายได้ ไม่รักษา​ ให้ท่วงทัน
เปรียบ​เทียบ​กัน​ ให้ได้  คิดไตร่ตรอง​

ฉันเป็น​ท่อ​ ระบาย​น้ำ​ แค่อยากบ่น
อยากให้คน​ ในเมือง​ ไม่เศร้า​หมอง
ท่อสะอาด​ น้ำไม่​ท่วม​ แลน่ามอง
น้ำไหลคล่อง​ ทุก​คนต้อง​ ช่วยกัน​เทอญ"
 

สะพานหัน

" สะพานหัน​ มีแต่ฉัน​ ไม่มีเธอ
ไม่ได้เจอ​ เธอในฝัน​ วันจางหาย
ในอดีต​ คิดว่า​รัก​ ไม่เสื่อมคลาย
รักมลาย​ ทะลาย​ฝัน​ วันร้างลา

ก็เพียง​แค่​ แต่งคำ​ สร้าง​เรื่อง​เล่า
ฉันเธอเขา​ เราและนาย​ สุดสรรหา
ตัวอักษร​ ซ้อนความ​ พรรณนา
สมมุติ​มา​ แล้ว​ผ่าน​ไป​ ไร้ตัวตน​"

ท่าดินแดง​

" บทกลอน​สั้น​ ฉันเขียน​ วันอังคาร
เมื่อ​วันวาน​  เป็น​วัน​จันทร์​ ใครก็รู้
วันพรุ่งนี้​ เป็นวันพุธ​ ตามฮินดู​
วันไหว้ครู​ พฤหัส-บดี

ถึงวันศุกร​์​ เตรียม​หยุดงาน​ ตามฝรั่ง
เสาร์​อาทิตย์​ สุขจัง​ ช่างสุขี
ได้หยุด​พัก​ ก่อนเริ่ม​งาน​ กันอีกที
วันจันทรฺ์​มี​ แรงพลัง​ ​สร้างสรรค์​งาน"

19 กันยายน 2565

ฟ้า

"มองท้องฟ้า​ ยามเย็น​ ที่ข้างบ้าน
กลับจากงาน​ คลายเหนื่อย​ล้า​ เห็นฟ้าใส
ก้อนเมฆ​ขาว​ ตัดสีฟ้า​ งามวิไล​
ถ่ายภาพ​ไว้​ ก่อน​แสงฟ้า​ มาเปลี่ยนพลัน

ฟ้าก็เป็น​ ของฟ้า​ อย่างที่เห็น
อยาก​ให้เป็น​ เช่นที่จิต​ คิดวาดฝัน
ใช่ผิดถูก​ รู้ว่าคิด​ ก็แล้วกัน
ดวงตะวัน​ ลับฟ้า​ ลาแล้ว​เอย"

ถ่าย​ที่​ หมู่บ้าน​อารี​ยา​ บางบัวทอง​

ช่องว่าง

" มี​ที่ว่าง​ อยู่​ระหว่าง​ ที่ไม่ว่าง
ที่ตรงกลาง​ ในภาพ​ เห็นว่างไหม
ระหว่าง​ตึก​ มีช่องลม​ พัดผ่าน​ไป
รู้​สึก​ไหว​ กายกระทบ​ ลมพัดมา

 ที่เห็นอยู่​ ถ้าไม่คิด​ มันก็ว่าง
ไม้ต้องร้าง​ ความคิด​ ถวิลหา
อยากจะคิด​ ก็คิดไป  ใช้​ปัญญา​
เพียง​รู้ว่า​ มันคือคิด​ จบสิ้นไป

ธรรมชาติ​ สรรพสิ่ง​ มีเกิดดับ
เกิดขึ้น​ปั๊บ​ มันดับปุ๊บ​ สุดสงสัย
เอามาคิด​ ติดต่อ​ ก่อเรื่อง​ไกล​
หยุดตอนไหน​ ว่างก็เห็น​ เด่นชัดเอย​ " 

ภาพถ่าย​ ซอกตึกที่​โรงพยาบาล​ศิริราช​


16 กันยายน 2565

home coffee

"วันนี้​ชง​ กาแฟ​ อยู่​ที่​บ้าน
ไม่งุ่นง่าน​ มันง่วงนอน​ เมื่อตอนสาย
เมล็ด​กาแฟ​ สิบเอ็ด​กรัม​ บดจนกลาย
คล้าย​เม็ดทราย​ เนื้อ​ละเอียด​ เตรียม​ใว้ชง

โดยสรุป​ ได้กาแฟ​ มาหนึ่งแก้ว
นั่ง​ลงแล้ว​ กินกาแฟ​ ตามประสงค์​
ความง่วงหาว​ หายไป  ดั่ง​ใจ​จง
รู้​ไหลหลง​ ดื่มด่ำ​ ลงลำคอ

รู้รสชาติ​ แต่ละคน​ รู้กันได้
รู้ง่ายๆ​ รู้สบาย​ รู้แล้วหนอ
มันก็รู้​ ของมัน​ แค่นั้น​พอ
หากพูด​ต่อ​ ต้องแต่ง​คำ​ ทำนิยาย

รู้นั้น​จบ​ ทันที​ ที่ได้รู้
ไม่นิ่ง​อยู่​ มัน​เป็น​ ดังของหาย
หาเท่าไร​ ก็ไม่พบ​ มันมลาย
สิ้น​ความหมาย​ ฉับพลัน​ แค่นั้นเอย"

15 กันยายน 2565

ชาร์จ​แบต​ ร้านกาแฟ​มวลชน​ ศิริราช​

"โทรศัพท์​  ใช้มา​ สี่ห้าปี
แบตเริ่ม​มี​ อาการ​เสื่อม​ ต้อง​ชาร์จ​บ่อย
ร้านกาแฟ​ เจ้าประจำ​ มานั่งคอย
ชาร์จ​ไฟหน่อย​ แล้วค่อย​ๆ​ จิบกาแฟ​

คาเฟอีน​ ช่วยกระตุ้น​  ให้ตาตื่น​
เมื่อ​วานคืน​ นอนไม่หลับ​ ทัศน์​ดวงแข
ไม่เต็มดวง​ เปลี่ยน​แปรผัน​ ทุกวันแล
รู้แน่แท้​ อนิจจัง​ ไม่ยั่งยืน​

ที่ว่าแน่​ คือไม่แน่​ ในที่สุด
คิดว่าหยุด​ หรือ​ไม่​หยุด​ ใยต้องฝืน
รู้ว่าคิด​ คิดว่า​รู้​ ทุกวัน​คืน
คิดว่าตื่น​ กลับหลับไหล​ ใช่ยั่งยืน​

ไม่นานนัก​ กาแฟ​ ใกล้หมดแก้ว
แบต​เต็มแล้ว​ ต้องแจว​ ไม่มัวขืน
มีคน​มา​ รอนั่งต่อ​ เรารีบยืน
ยามค่ำคืน​ ได้ยลจันทร์​ หลับฝันดี"



12 กันยายน 2565

พื้นถนนข้างวัดระฆัง​

" พื้นถนน​ มองเห็นอิฐ​ เรียงแทรก​อยู่
นึกคิด​ดู​ อิฐควรอยู่​ คู่ผนัง
ใยมาอยู่​ ที่พื้น​ น่าแปลก​จัง
ที่วังหลัง​ ครั้ง​อดีต​ มีที่มา

หลากหลาย​เรื่อง​ เอามาคิด  ให้สืบค้น
คนหนอคน​ ค้นกันไป​ ไขปัญหา​
จบเรื่อง​เก่า​ มีเรื่อง​ใหม่​ ทุกเวลา
สิ้นชีวา​ ไม่อาจหมด​ จบสิ้นกัน

อยาก​จะรู้​ เรื่อง​ใด​ ก็ทำเถิด
ให้มันเกิด​ ปัญญา​  ก่อนอาสัญ
เรื่อง​ทางโลก​ ไม่อาจจบ​ ก็ช่างมัน
เมื่อรู้ทัน​ เรื่อง​ทางธรรม​ พลันจบเอย​"

08 กันยายน 2565

วัดระฆัง​

" หลากสีสรรมารวมกันเป็นรูปภาพ
ความ​คิด​ทาบเปรียบเทียบ​เขียน​อักษร​
พรรณนา​รูป​ที่เห็น​เป็น​คำกลอน
วจีจรผ่านมา​แล้ว​ผ่าน​ไป​

นับ​ไม่ถ้วน​กี่​พิกเซล​ที่ได้เห็น
สร้าง​ประเด็น​ความ​คิดให้หลงไหล
มันเกิดดับนับไม่หมดจบกันไป
เกี่ยว​โยงใย​เกิดภพชาติ​ไม่ขาดตอน

รู้แล้ว​คิด​ คิดว่า​รู้​ รู้​แล้ว​คิด
ถูกหรือผิด​ ตามจริต​ ไร้ใครสอน
รู้แล้ว​มัน​ ก็​เลยผ่าน​ ไปทุกตอน
จบบทกลอน​ ขอไปนอน​ แล้วนะเออ​"

31 สิงหาคม 2565

แสงและเงา

" ฝั่ง​ตรงข้าม​โรงพยาบาล​ศิริราช
ธรรมศาสตร์​มหา'ลัยให้แลเห็น
ลมพัดผ่านรู้​สึกได้​ทั้ง​ร้อนเย็น
แสงเงาเป็นแรงบันดาลขานคำกลอน

สุดจะสรรหา​คำมากล่าวอ้าง​
บรรจงสร้างร้อยเรียงเขียนอักษร​
ที่เห็นอยู่​มืดสว่าง​ไม่แน่นอน
เวลาจรแสงเงา​เปลี่ยน​ไปตามกาล

ไม่อาจ​ยึด​มั่นหมายตามที่เห็น
เช้าจดเย็นเปลี่ยน​ไม่หยุดสุดเอ่ย​ขาน
ที่สว่าง​กลายเป็นมืดอยู่ไม่นาน
ที่มืดผ่านกลายสว่างดั่งมายา

ไม่อาจมีสิ่งใดให้​ยึด​มั่น
รู้แล้ว​นั่นมันก็ผ่านไปแล้วหนา
ถ้ารู้​แล้วไม่วก​วนเวียนไปมา
รู้แล้วจ้า ขอจบ​ บทคำกลอน​"






11 สิงหาคม 2565

อ่าวมะนาว​

" รูปนี้ถ่าย​ ตอน​ไปเที่ยว​ อ่าวมะนาว​
มีมะพร้าว​ ไร้​มะนาว​  ให้แลเห็น
ไม่ต้องเที่ยว​ ไปถามไถ่​ ให้​ลำเค็ญ
สิ่ง​ที่​เห็น​ สิ่งที่เป็น​ ใช่ตรงกัน

ทุก​ๆ​สิ่ง​ ที่รับรู้​ ก็รู้​แล้ว
พูด​เจื้อแจ้ว​ แล้วสมมุติ​ นี่เธอฉัน
รูป​ของอ่าว​ คล้าย​มะนาว​ เขาพูดกัน
สมมุติ​นั้น​ ยืมมาใช้​ เพียง​ชั่วกาล "


10 สิงหาคม 2565

ใบโมกข์​กับสาย​ลม

" ใบเอ๋ยใบโมกข์​  ลมโบกแกว่ง​ไกว
ไร้ลมสิ้นไหว​ มีใครช่วยที

  อยาก​เคลื่อน​โยกย้าย​ หมายแสงรวี
ลมจ๋าปราณี​ ช่วย​มี​น้ำใจ

  เจ้าลมเฉลย​ มีข้าไฉน
เจ้าเห็นอย่างไร​ ไหนลองบอกที

 ข้ายังไม่เคย​ เห็นเลยว่ามี
เจ้าใยทำที​ ว่ามีข้าเอย

 มีหรือไม่มี​ สุดที่จะเอ่ย
แค่รู้เฉยๆ  ลมเชยผ่านไป "
(เชย​ ในที่นี้​หมายถึง​ สัมผัส​เบาๆ)​